Istnieje możliwość wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż w dowolnej walucie wymienialnej, ale kwota podatku musi być zawsze wyrażona w walucie polskiej. Tak uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 kwietnia 2012 r., nr IPTPP2/443-72/12-4/AW.
Do organu podatkowego trafił wniosek o interpretację indywidualną, w której podatnik poddał w wątpliwość prawidłowość wystawiania faktur, a także zasad ich przeliczania w sytuacji, gdy wynagrodzenie za wykonane usługi otrzymywane jest w walucie obcej (w euro).
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi przypomniał, jakie są zasady wystawiania faktur i jakie elementy powinny one zawierać. Podkreślił, że ustawodawca tylko w jednym przypadku wyraźnie określił, jaka wartość winna być wyrażona w walucie polskiej - jest to kwota podatku. Wynika to z § 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie m.in. wystawiania faktur.
W swojej interpretacji organ podatkowy odniósł się także do zasad przeliczania faktur wystawionych w walutach obcych. Zwrócił uwagę, że podatnicy dokonujący przeliczania kwot wyrażonych w walutach obcych nie mają dowolności w tym zakresie. Zasady przeliczania tych kwot zostały bowiem wyraźnie określone w art. 31a ustawy o VAT. Z przepisu tego wynika m.in., że przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli jednak, na podstawie przepisów o VAT, podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją w tym terminie, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.