Problem
Kontrahent unijny zapłacił nam o 1% mniej (WDT), korzystając ze skonta. Czy wystawiam mu fakturę korygującą? Czy jest to konieczne, jeśli na fakturze była informacja, kiedy przysługuje skonto? Poza tym jest to stawka 0%. Czy czekam na potwierdzenie (zwrot podpisanej faktury korekty) i dopiero wtedy ujmuję ją w deklaracji VAT?
Rada
Tak, należy wystawić fakturę korygującą. W tym przypadku nie jest konieczne posiadanie potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Fakturę korygującą można rozliczyć w miesiącu jej wystawienia.
Uzasadnienie
Przepisy o VAT nie przewidują szczególnych zasad ustalania podstawy opodatkowania dla transakcji WDT. Ustala się ją na zasadach ogólnych określonych w art. 29 ust. 1 i 4 ustawy o VAT. Stanowi on, że podstawą opodatkowania jest obrót, przez który rozumie się kwotę należną z tytułu sprzedaży pomniejszoną o należny VAT (w przypadku WDT jest to 0 zł). Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Podstawę opodatkowania zmniejsza się m.in. o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont).
Co do zasady dokumentem uprawniającym do zmniejszenia pierwotnej podstawy opodatkowania jest faktura korygująca. Należy jednak mieć na uwadze, że obowiązek jej wystawienia powstaje wówczas, gdy ww. okoliczności skutkujące zmniejszeniem podstawy opodatkowania powstaną już po dokonaniu dostawy udokumentowanej fakturą VAT, o czym stanowią przepisy § 13 i 14 rozporządzenia w sprawie faktur. Wystawienie faktury korygującej wymagane jest zatem wówczas, gdy sprzedawca udziela rabatu (skonta) już po wystawieniu faktury pierwotnej. W przypadku skonta sytuacja jest specyficzna, tzn. kontrahent jest informowany o możliwości otrzymania rabatu już na fakturze pierwotnej, ale uzależnione to jest od spełnienia przez niego warunku wcześniejszej zapłaty VAT. Dopiero dokonując wcześniejszej zapłaty, wskazanej przez sprzedawcę, kontrahent nabywa prawa do rabatu. Dlatego zdaniem organów podatkowych nie można uznać, że rabat został udzielony w chwili wystawienia faktury pierwotnej, więc należy wystawić fakturę korygującą.
IS
Jak czytamy w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 30 maja 2011 r. (nr ILPP4/443-193/11-2/ISN): Z analizy sprawy wynika, iż faktura korygująca wystawiana przez Spółkę ma się odnosić do wszystkich dostaw towarów dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie. Wnioskodawca podkreślił, iż możliwość zastosowania takiego rozwiązania jest dla niego bardzo ważna, ze względu na wzrost jego sprzedaży do klientów z Europy Zachodniej, dla których korzystanie z rabatów jest jedną z oczywistych zasad branżowych. Jego klienci z wielu rynków europejskich (w szczególności z Niemiec) skarżą się na ogrom dokumentów (tj. faktur korygujących) wysyłanych im w związku z udzielanym rabatem. Rozliczenie rabatu po stronie tych klientów odbywa się automatycznie poprzez potrącenie % kwoty przy płatności. Mimo, że klient nie potrzebuje dodatkowych dokumentów, Zainteresowany jest jednak zobowiązany do wystawienia faktury korygującej. Ponadto umowy z klientem definiują, że Spółka – pod warunkiem terminowej zapłaty – udziela tego rodzaju rabatu na wszystkie dostawy. Otrzymanie płatności od klienta określa jedynie w jakiej części i w którym momencie tego rabatu należy udzielić.
Zatem, Zainteresowany dla udokumentowania udzielonego rabatu odnoszącego się do wszystkich dokonanych dostaw towarów dla jednego odbiorcy w danym okresie winien wystawić fakturę korygującą w oparciu o przepis § 13 pkt 2a rozporządzenia.
Tym samym stwierdzić należy, że Spółka prawidłowo dokumentuje zmniejszenie podstawy opodatkowania o udzielane rabaty (skonta).
Warunkiem obniżenia podstawy opodatkowania jest wówczas posiadanie potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury. Natomiast uzyskanie tego potwierdzenia po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
Warunek ten nie jest natomiast wymagany w stosunku do transakcji WDT, co wynika z brzmienia art. 29 ust. 4b pkt 1 ustawy. W tym przypadku okresem rozliczeniowym, w jakim dokonuje się rozliczenia „in minus” wartości wynikającej z wystawionej faktury korygującej, jest miesiąc jej wystawienia.
Przykład
Załóżmy, że w omawianej sytuacji w fakturze dokumentującej WDT, wystawionej 15 września, firma zawarła informację, że zgodnie z umową zapłata należności w terminie do 15 października 2012 r. uprawnia nabywcę do skonta w wysokości 1% należności. Wartość należności wykazana w fakturze to 20 000 euro. Nabywca towaru wpłacił 10 października należność w kwocie 19 800 euro. Kwota skonta stanowi 200 euro. Firma wykaże zatem obrót z tytułu WDT w kwocie otrzymanej należności przeliczonej na złote polskie (tj. pomniejszonej o kwotę udzielonego skonta). Musi w tym celu wystawić fakturę korygującą dokumentującą udzielenie rabatu.
• art. 29 ust. 1, 4, 4a i 4b pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – j.t. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054
• § 13 ust. 1, § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług – Dz.U. Nr 68, poz. 360
Anna Potocka
ekspert w zakresie VAT
VAT 2013
Od 1 stycznia 2013 r. dokumentowanie udzielenia skonta nie ulegnie zmianie.
VAT 2014
Od 1 stycznia 2014 r. z ustawy o VAT będzie wprost wynikać, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, co zwolni z wystawiania faktur korygujących. Skonto będzie można uwzględnić przy wystawianiu faktury pierwotnej.