Od 1 stycznia 2014 r. osoby opłacające składkę na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe od stosunkowo wysokiej podstawy wymiaru nie będą już musiały sprawdzać tak często wysokości jej górnego miesięcznego limitu.
Ubezpieczenie chorobowe ma dobrowolny charakter m.in. dla osób prowadzących pozarolniczą działalność oraz osób z nimi współpracujących, zleceniobiorców, chałupników. Warunkiem objęcia nim jest podleganie obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalno-rentowym. Rozliczanie za te osoby dobrowolnej składki chorobowej od wysokiej podstawy nie jest proste. Co miesiąc trzeba bowiem pamiętać o limicie obowiązującym w podstawie jej wymiaru.
Obecnie podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe dla osoby, która podlega temu ubezpieczeniu dobrowolnie, nie może przekraczać miesięcznie 250% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale. Kwotę tę ustala się miesięcznie, poczynając od trzeciego miesiąca kwartału kalendarzowego na okres 3 miesięcy na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, ogłaszanego dla celów emerytalnych. We wrześniu, październiku i listopadzie 2013 r. podstawa ta nie może być wyższa od kwoty 9.031,28 zł (tj. 250% z kwoty 3.612,51 zł).
Od 1 stycznia 2014 r. podstawa wymiaru dobrowolnej składki chorobowej nie będzie mogła przekraczać miesięcznie 250% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia przyjmowanego do ustalenia rocznego limitu podstawy wymiaru składek emerytalno-rentowych. Zmiana wynika z ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 983). Niewątpliwie zmiana częstotliwości ustalania górnej granicy podstawy wymiaru składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe - z cokwartalnej na coroczną - ułatwi jej naliczanie.